சித்தி மகள்

நான் தற்போது வசிப்பது கனடாவில்.

இது நடந்தது எனது 24 வது வயதில். அப்போது நான் பி. எஸ்ஸி படித்து விட்டு ஒரு ஐடி கம்பெனியில் வேலைக்கு சேர்ந்திருந்தேன். அப்போதுவரை நான் விர்ஜின் தான். ஆனால் என் சித்தி மகளுடன் எனக்கு ஒரு க்ரஷ் இருந்தது. அவள் ஐந்தடி உயரத்தில் சிவப்பாக இருப்பாள். பூசினாற் போல உடம்பு. வடகறி படத்தில் ஒரு வங்கியில் என். எஸ். பாஸ்கரின் கீழே வேலை பார்ப்பவளாக ஒரு மலையாளி வருவாளே! அவளைப்போலவே இருப்பாள்.

ஒருவரையொருவர் காமப்பார்வையுடன் பார்த்துக்கொள்வது. ஆனால் பேசுகையில் நார்மலாக பேசிக்கொள்வோம். அவ்வப்போது வீட்டில் கரண்ட் கட் ஆகும்போதெல்லாம் அவள் இடுப்பையும். பின்புறத்தையும் தடவுவேன். எதிர்ப்பு இருந்ததே இல்லை. ஆனால் எனக்கு அதற்கு மேல் தொடர எனக்கும் பயம் இருந்தது.

தொடர்ச்சியாக ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்துக்கு மின்சாரம் தடை படுவதை கவனித்துவிட்டு அடுத்தடுத்த நாட்களில் அதற்கென தயாராகிவிடுவேன். சரியாக அந்த நேரத்தில் அவளுக்கு பின்புறம் வந்து நின்றுகொள்வேன். நான் அப்படி நிற்கத்தவறுகையில் கூட ஏதேனும் காரணம் காட்டி அவளாக வந்து நிற்பதை நான் கவனித்திருக்கிறேன்.

இது நாங்கள் வருடாவருடம் சந்திக்கும் ஆண்டு விடுமுறைகளில் நடக்கும். அதை எனக்கு அவள் தரும் சிக்னலாக எடுத்துக்கொள்ளலாமா என்று குழப்பமாக இருக்கும். நாமாக எதையும் நினைத்துக்கொள்ளக்கூடாதென விட்டுவிடுவேன். ஆனால் தடவல் வழக்கம் போல நடக்கும்.

இப்படி போய்க்கொண்டிருக்கையில் அவள் என் வீட்டுக்கு வந்திருந்தாள். அப்போது சென்னையில் தண்ணீர் பஞ்சம். லாரி வைத்து ஒரு சின்டெக்ஸ் டாங்கில் நீர் ஊற்றிவிட்டுப்போவான். அபார்ட்மென்டில் உள்ளவர்களெல்லாம் தங்கள் குடங்களில் நிரப்பிக்கொள்ள வேண்டும். அவள் டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். எங்கள் வீடு தரை தளம். நான் தான் தண்ணீர் பிடிக்க போவேன்.

ஒரு கையில் ஒரு குடம் என இரண்டு குடங்கள் கொண்டு வந்த போது அண்டாவின் மீது மூடி இருந்தது. மூடியை விலக்க அவள் வந்தாள். நைட்டி அணிந்திருந்தாள். அந்த நைட்டியே அவளுக்கு லூசாக இல்லாமல் ரொம்பவும் இறுக்கமாகவும் இல்லாமல் இருக்கும். உடலோடு ஒட்டினாற்போல். ஆனால் அவள் குனிந்து மூடியை விலக்குகையில் அவளது க்ளீவேஜ் தெரிந்தது.

செழுமையான தேகத்தில் அந்த பிளவு என்னை பாடாய் படுத்தியது. 12 குடம். ஆறு முறை போய் வந்த போது ஆறுமுறையும் அதுவே நடந்தது. அப்போது ஒரு நாள் டிவியில் ஒரு சீரியல் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. என் வீட்டில் எல்லோரும் தவறாமல் பார்ப்பார்கள். அப்போது அவளுக்கு ஒரு கால் வந்தது. அவள் செல்ஃபோனை எடுத்துக்கொண்டு சமையலறை வந்தாள். நான் தண்ணீர் குடிக்க அடுக்களை சென்றுவிட்டு வந்தேன்.

அப்படி சென்றபோது அவள் இடுப்பில் கை வைத்து பிசைந்தேன். அவள் என்னைப்பார்த்து சிரித்துக்கொண்டே கால் பேசினாள். வீட்டில் எல்லோரும் சீரியலில் மூழ்கி இருந்தார்கள். அடுத்த 20 நிமிடத்துக்கு யாரும் அடுக்களை வரமாட்டார்கள். அவள் இடுப்பை மீண்டும் கிள்ள மறுபடி உள்ளே போனேன். இந்த முறை அவளது இடது பக்க சூத்து சதையை கையில் நிறைத்து அழுத்தி பிசைந்தேன்.

தட்டி விடுவாள் என்று எதிர்பார்த்தேன். மறுபடி சிரித்தபடியே அவள் போன் பேசினாள். சீரியலுக்கு வந்துவிட்ட எனக்கு அது ஒரு நல்ல வாய்ப்பாக தெரிந்தது. 15 நிமிடம் பாக்கி இருந்தது. அதை பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்று தோன்றியது.

மூன்றாவது முறையாக உள்ளே போன நான். சட்டென அவளை கட்டிப்பிடித்தேன். என் தடி சுன்னி அவள் வயிற்றில் முட்டியது. வலது கையால் அவளது இடது சூத்தை அழுத்தி பிடித்து பிசைந்தபடி அவள் இதழ்களை என் இதழ்களால் கவ்விவிட்டேன். அந்த நெருக்கத்தில் அவளது ஃப்ரண்டு “சொல்லுடீ. சொல்லுடீ” என்று கேட்பது எனக்கு கேட்டது. ஆனால் அவள் ஏதும் பேசவில்லை. கொஞ்சம் திமிறினாள். பிறகு அடங்கிப்போனாள். அவளும் என் இதழ்களை நன்றாக சுவைத்தால். போனில் அவளது ஃப்ரண்டு ‘ஹலோ. ஏய். கேக்குதாடீ” என்று கேட்பது கேட்டது.

எனக்கோ அவசரம். யாரேனும் வந்துவிட்டால்? அதனால் என விளையாட்டை அதோடு முடித்துக்கொண்டு ஹாலுக்கு வந்தேன். அவள்ல் தொடர்ந்து என்னை பார்த்து சிரித்தபடியே “கேக்குதுடீ. சொல்லுடீ” என்பது எனக்கு கேட்டது.

அதுவரை இருட்டில் தடவியதுதான் அதிகபட்சமாக இருந்தது. வெளிச்சத்தில் வைத்து அவள் உதட்டில் கிஸ்ஸடிக்க முடிந்ததில் எனக்கு கொஞ்ச்சம் தைரியம் வந்தது. யாரும் வரவில்லை என்றால் அவளிடம் அத்துமீறுவது ஓகே என்று தெரிந்தபிறகு யாரும் வராத சூழல்களை வேண்டி உருவாக்க அல்லது அப்படி ஒரு சூழல் உருவாவதை எதிர்பார்க்க துவங்கினேன்.

எங்க்கள் வீட்டில் ஒரு மொட்டை மாடி. அங்க்கே அவ்வப்போது நிலா சாப்பாடு சாப்பிடுவோம். அதாவது எல்லாவற்றையும் சமைத்து மொட்டை மாடியில் வைத்து சாப்பிடுவோம். அதற்கு நான் முதலில் வந்துவிட்டேன். அவள் எல்லோருக்கும் ஜக்கில் தண்ணீர் எடுத்துவந்தாள். அவள் தரை தளத்தில் என் வீட்டிலிருந்து வெளிப்படுவதை அவள் நைட்டி கலரை வைத்தே கவனித்துவிட்டிருந்தேன்.

இரண்டு மாடி ஏறி அவள் மொட்டை மாடி வரும் வரை அவளை தொடர்ந்து யாராவது வருகிறார்களா என பார்த்தேன். யாரும் வரவில்லை. அவள் மேலே வந்ததும் அவளை இருட்டுக்குள் இழுத்தேன். “ஐயோ அம்மா வராங்க பின்னாடி” என்றாள் கிசுகிசுப்பான குரலில்.

நான் அவளை அங்க்கேயே படுக்க போட்டு அவள் மேலே படர்ந்தேன். அவள் ஜக்கை கவிழ்த்தாமல் கீழே வைப்பதில் பிசியாக இருந்ததில் நான் அவளது நைட்டி ஜிப்பை கீழே இழுத்து விட்டேன். அவள் அவசரமாக அதை தடுக்க கைகளால் முயற்சித்தால். நான் அவள் இரண்டு கைகளையும் தலைக்கு இருபக்கமும் வைத்து அழுத்தமாக பிடித்துக்கொண்டே.

என் முகத்தை அவளின் மார்புகளுக்கு மத்தியில் புதைத்துக்கொண்டேன். சாஃப்டாக கதகதப்பாக இருந்தது. பிரா அணிந்திருந்தால். அவளது மாங்கனிகளை அவளது பிரவுக்குள்ளிருந்து விடுவிக்க நினைத்தேன். ஆனால் திமிறும் அவள் கைகளை அழுத்தி பிடித்துக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. யாரேனும் வந்துவிடக்கூடுமாக இருந்தது. எனக்கு அதிக நேரம் இல்லை.

முடிந்தவரை முகத்தாலேயே அவளது நைட்டியை விலக்கி அவளது மார்பை கவ்வினேன். முத்தமிட்டேன். லேசாக கடித்தேன். யாரோ வரும் அரவம் கேட்க. சட்டென எழுந்துகொண்டேன். அவள் எழுந்து அவசரமாக நைட்டி ஜிப்பை ஏற்றிக்கொண்டே ஜக்கை கையிலெடுத்துக்கொண்டாள்.

நான் மாடியின் விளிம்பில் வந்து நின்றுகொண்டேன். அவள் இன்னமும் மாடிப்படியருகே தான் இருந்தாள். பின்னால் சித்தி வந்தாள். ஹாட் பேக்கில் சப்பாத்திகளுடன். அன்றைய நாளுக்கு அவ்ளொதான் நடந்தது. ஆனால் அதுவே அன்றைக்கு போதுமானதாக இருந்தது. அவள் எதிர்த்தாலும் கத்தவில்லை. சித்தியிடம் ஏதும் சொல்லவில்லை. அன்றைக்கு சாப்பிட்டுவிட்டு படுத்துவிட்டோம்.

அப்போது சென்னையில் ஒரு நாளுக்கு இரண்டு மணி நேரம் மின் சாரம் தடை செய்யும் வழக்கம் இருந்தது. அது சரியாக 7 மணிக்கு துவங்கும். அதை நான் குறித்து சரியாக ப்ளான் செய்யலாமென்றிருந்தேன்.

சரியாக ஏழு மணி ஆகும்போது கரண்ட் போய்விடுகையில் புழுக்கத்திற்கு எல்லோரும் மாடிக்கு செல்வார்கள். வீட்டை பூட்டும் பொறுப்பை நான் வைத்துக்கொண்டேன். அதனால் கடைசியாக வருவது நாந்தான். முதல் நாள தண்ணீர் ஜக் எடுத்துச்செல்வதை கவனித்துவிட்டு.

அடுத்த நாள் ஜக்கை மறைத்து வைத்தேன். க்ரண்டு போனவுடன் சித்தி உள்பட எல்லோரும் மாடிக்கு போக. “ஷர்மி. ஜக் எடுத்துட்டு போ’ என்றேன் சத்தமாக. ஷர்மி பாதி மாடிப்படி ஏறிவிட்டு. என் குரல் கேட்டு ‘ஆங்க். சரி’ என்றுவிட்டு மீண்டும் கீழே வந்தாள்.

அடுத்து என்ன நடந்தது என்று அடுத்த பாகத்தில் உங்களின் தொடர் ஆதரவுடன் எழுதுகிறேன்.